Triboloji: Aşınma ve Yağlama

Aşınma bir malzeme özelliği değildir; sistemin özelliğidir

Stribeck eğrisi: sınır, karışık, EHL ve hidrodinamik yağlama rejimleri

Triboloji, birbirine göre hareket eden yüzeylerin bilimidir: sürtünme, aşınma ve yağlama. En çok yanlış anlaşılan yanı şudur — sürtünme katsayısı ve aşınma hızı malzemenin değil, sistemin özellikleridir. Elastisite modülü bir malzeme sabitidir; "çeliğin aşınma direnci" diye bir sabit yoktur. Aynı çelik çifti; yük, hız, sıcaklık, yağ veya ortam değiştiğinde aşınma hızını bin kat değiştirebilir. Bu yüzden bir aşınma probleminde ilk iş hangi mekanizmanın çalıştığını belirlemektir.

1.Giriş: Aşınma Bir Malzeme Özelliği Değildir

Triboloji, birbirine göre hareket eden yüzeylerin bilimidir ve üç konuyu birlikte ele alır: sürtünme, aşınma ve yağlama. Bu üçlünün en çok yanlış anlaşılan yanı şudur:

Temel ilke: Sürtünme katsayısı ve aşınma hızı malzemenin değil, sistemin özellikleridir. Elastisite modülü bir malzeme sabitidir; "çeliğin aşınma direnci" diye bir sabit yoktur. Aynı çelik çifti, yükü, hızı, sıcaklığı, yağı veya ortamı değiştiğinde aşınma hızını bin kat değiştirebilir. Bu yüzden triboloji daima tribosistem üzerinden konuşur: iki yüzey + arayüz maddesi (yağ, toz, hava) + çevre + yükleme koşulu.

Pratik sonuç: bir aşınma probleminde "daha sert malzeme koyalım" refleksi çoğu zaman yanlıştır. Önce hangi mekanizmanın çalıştığı belirlenmelidir; abrazif aşınmada sertlik işe yarar, adeziv aşınmada malzeme çifti uyumu, yorulma aşınmasında yağ filmi belirleyicidir.

2.Sürtünme ve Gerçek Temas Alanı

Klasik Amontons–Coulomb yasaları sürtünme kuvvetini basitçe verir:

Fs = µ · FN

ve iki gözlem ekler: sürtünme kuvveti görünür temas alanından bağımsızdır ve (yaklaşık olarak) kayma hızından bağımsızdır. Bu görünüşte tuhaf sonucun açıklaması, yüzeylerin aslında her yerden değil, yalnızca pürüz tepelerinden (asperite) temas etmesidir.

F (normal yük) görünür temas alanı A gerçek temas: yalnızca pürüz tepeleri A gerçek ≈ F / H (görünür alanın %1'inden az olabilir)
Şekil 1 — Yüzeyler göründükleri gibi değil, yalnızca pürüz tepelerinden temas eder. Gerçek temas alanı yükle doğru orantılı olduğu için sürtünme kuvveti görünür alandan bağımsız çıkar — Amontons yasasının fiziksel açıklaması budur. (SAE Mühendislik özgün çizimi, şematiktir.)
Yasaların sınırı: µ sabit bir sayı değildir. Çok yüksek yüzey basıncında (gerçek alan görünür alana yaklaşınca), çok yüksek hızda (sıcaklık ve yüzey filmi değişir), yumuşak polimerlerde ve temiz/vakum ortamında Amontons yasaları bozulur. Katalogdan alınan tek bir µ değeri yalnızca ölçüldüğü koşulda geçerlidir.

3.Aşınma Mekanizmaları

Aşınma tek bir olay değildir. Hasar incelemesinde ilk iş, aşınmış yüzeyin hangi mekanizmanın izini taşıdığını okumaktır:

MekanizmaYüzeydeki iziBaskın önlem
Adeziv (yapışma)Malzeme transferi, yırtılma, sıvanma; ağır hâlde sıcak kapma (scuffing/seizure)Malzeme çifti uyumsuzluğu (aynı metali aynı metale sürtme), EP katkılı yağ, yüzey filmi
Abraziv (çizici)Kayma yönünde paralel çizikler, talaş benzeri kıvrımlarSertlik: yüzey sertliği aşındırıcının ≈1,3 katı olmalı; keçe/sızdırmazlık, filtrasyon
Yüzey yorulmasıÇukurcuklanma (pitting), pul pul kalkma (spalling); rulman ve dişli yan yüzeyindeYağ filmi (λ), temas basıncını düşürme, temizlik (bkz. No.9)
TribokimyasalOksit tozu (kırmızı/siyah), renk değişimiOrtam ve sıcaklık kontrolü, uygun katkı paketi
FrettingSıkı geçme/cıvata altında kırmızımsı oksit tozu, "kan izi"; fretting yorulması çatlak başlatırMikro hareketi kes (sıkılık, geometri), kaplama, gres
Erozyon / kavitasyonAkış yönünde oluklar, süngerimsi çukurlarHız ve geometri, sert kaplama (bkz. No.12, No.16)

Adeziv ve abraziv aşınmada hacim kaybı için en yaygın mühendislik bağıntısı Archard bağıntısıdır:

V = K · (F · s) / H   veya   k = V / (F · s)  [mm³/(N·m)]

Burada V hacim kaybı, F normal yük, s kayma yolu, H daha yumuşak yüzeyin sertliği, K boyutsuz aşınma katsayısı, k ise özgül aşınma hızıdır. Pratikte k kullanılır çünkü doğrudan ölçülür ve karşılaştırılabilir:

Özgül aşınma hızı kYorum
10-8 – 10-6 mm³/(N·m)Hafif aşınma — yağlı, kararlı sistem; uzun ömür beklenir
10-6 – 10-4 mm³/(N·m)Orta — kabul edilebilir ama izlenmeli
> 10-4 mm³/(N·m)Şiddetli aşınma — mekanizma değişmiş demektir (film kaybı, kapma, kirlenme)
Archard'ın doğru okunuşu: Bağıntı, aşınmanın yükle ve yolla doğru, sertlikle ters orantılı olduğunu söyler — ama bu yalnızca mekanizma değişmediği sürece geçerlidir. Yük artınca film kopup hafif aşınmadan şiddetli aşınmaya geçilirse k birkaç mertebe birden sıçrar; Archard o sıçramayı öngörmez. Bu yüzden deney, servis koşuluna yakın yapılmalıdır.

4.Yağlama Rejimleri ve Stribeck Eğrisi

Yağlı bir temasta sürtünme ve aşınmayı belirleyen asıl büyüklük, yüzeyleri ayıran film kalınlığıdır. Film kalınlığı; viskozite (η), hız (N) ve yük/basınç (P) üçlüsünün oranına bağlıdır. Bu oran eksen alınarak çizilen eğri Stribeck eğrisidir.

en düşük sürtünme viskozite × hız / yük (ηN/P) → sürtünme katsayısı µ SINIR λ < 1 KARIŞIK λ = 1–3 EHL λ > 3 HİDRODİNAMİK tam film metal-metal tam yağ filmi yağ Soğuk kalkış, durma–kalkma ve düşük devir SOL uçtadır: aşınmanın çoğu burada olur.
Şekil 2 — Stribeck eğrisi. Sağa doğru gidildikçe yüzeyler ayrılır ve aşınma pratikte durur; sola doğru metal-metal temas artar. Bir yatağın ömrü, eğrinin neresinde çalıştığıyla belirlenir. (SAE Mühendislik özgün çizimi, şematiktir.)
RejimNe olurTipik yer
SınırFilm yok; yükü katkı filmleri (AW/EP) taşır. Aşınma burada olurKalkış–duruş, çok düşük hız, aşırı yük
KarışıkFilm kısmen taşır, pürüz tepeleri hâlâ değerDişli diş dibi, kam-izleyici, değişken rejim
EHL (elastohidrodinamik)Nokta/çizgi temasında basınç viskoziteyi fırlatır, yüzeyler esner; film ince (0,1–1 µm) ama sürekliRulman, dişli, kam
HidrodinamikKendi kendine oluşan basınçlı kama; metal teması yok, aşınma ≈ sıfırKaymalı (journal) yatak, yüzer burç

Film parametresi λ

Rejimi belirleyen pratik ölçüt, film kalınlığının yüzey pürüzlülüğüne oranıdır:

λ = hmin / √(σ₁² + σ₂²)

Burada hmin en küçük film kalınlığı, σ her iki yüzeyin pürüzlülüğüdür. λ < 1 sınır, 1–3 karışık, > 3 tam film demektir. Bu bağıntının en önemli mesajı şudur: yüzeyi düzgünleştirmek, yağı koyulaştırmakla aynı işi görür — çoğu zaman daha ucuza ve enerji kaybı yaratmadan.

5.Yağlar, Gresler ve Katkılar

KonuBilinmesi gereken
ViskoziteYağın tek en önemli özelliği. Sıcaklıkla hızla düşer; viskozite indisi (VI) bu düşüşün ne kadar az olduğunu gösterir (yüksek VI = daha kararlı)
ISO VGEndüstriyel yağ sınıfı = 40 °C'deki kinematik viskozite (mm²/s, ±%10). Basamaklar: 32 · 46 · 68 · 100 · 150 · 220 · 320 · 460 (ISO 3448)
SAEMotor/şanzıman yağı sınıfı. "W" kışlık (düşük sıcaklık akışkanlığı), ikinci sayı 100 °C davranışı: 5W-30 gibi (SAE J300)
GresYağ + kalınlaştırıcı (sabun) + katkı. Kıvam NLGI sınıfıyla verilir (000…6); NLGI 2 en yaygındır. Gresin "taşıyıcısı" yine baz yağ viskozitesidir — NLGI tek başına seçim ölçütü değildir
Baz yağMineral (Grup I–III), sentetik PAO (Grup IV), ester/PAG (Grup V). Sentetikler geniş sıcaklık aralığı ve yüksek VI verir; PAG bazı yağlar mineral yağla karışmaz

Katkılar

  • AW (antiwear) — sınır rejimde yüzeyde koruyucu film kurar (klasik örnek ZDDP). EP (extreme pressure) katkılar daha ağır yükte, yüzeyle tepkimeye girerek kurban filmi oluşturur.
  • Antioksidan yağın oksitlenip koyulaşmasını, dispersan/deterjan kurumun çökmesini geciktirir.
  • VI iyileştirici sıcaklıkla viskozite düşüşünü azaltır; köpük kesici ve korozyon inhibitörü (bkz. No.12) tamamlayıcıdır.
  • Uyarı: EP katkıları kükürt–fosfor esaslıdır ve sarı metallere (bronz, pirinç) saldırabilir; bronz yataklı veya bronz dişli sistemlerde "EP uyumlu" ürün istenir.

6.Yüzey Pürüzlülüğü — Ra Yetmez

Rz = tepe + vadi Ra = orta çizgiden (- - -) sapmaların ortalaması Aynı Ra, çok farklı yüzeyler anlamına gelebilir. negatif çarpıklık (Rsk < 0) pozitif çarpıklık (Rsk > 0) Plato + vadi: yük taşır, yağ tutar. Sivri tepeler: hemen aşınır. Yağlı temasta yüzeyin ŞEKLİ, pürüzlülüğün SAYISINDAN daha belirleyicidir. Bu yüzden motor silindirinde plato honlama uygulanır: tepeler alınır, yağ tutan çapraz vadiler kalır.
Şekil 3 — Ra tek başına yüzeyi tanımlamaz. Aynı Ra değerine sahip iki yüzeyden negatif çarpıklıklı olan (düz platolar + derin vadiler) yük taşır ve yağ tutar; pozitif çarpıklıklı olan (sivri tepeler) ilk saatlerde aşınıp ölçü kaybeder. (SAE Mühendislik özgün çizimi, şematiktir; parametreler ISO 21920.)
ParametreAnlamı ve kullanımı
RaOrta çizgiden sapmaların mutlak ortalaması. En yaygın, en az ayırt edici
RzTepe–vadi yüksekliği; tek bir derin çiziği Ra'dan çok daha iyi yakalar
Rsk (çarpıklık)Profilin asimetrisi. Negatif = plato + vadi (istenen), pozitif = sivri tepeler
Rk, Rpk, RvkTaşıma eğrisi parametreleri: sırasıyla çalışan çekirdek, alınacak tepe, yağ tutan vadi derinliği. Silindir ve yatak yüzeylerinin asıl dili budur

7.Aşınma Deneyleri

DeneyStandartNe ölçer
Pin-on-discASTM G99Kayma aşınması ve µ; en yaygın karşılaştırma deneyi
Block-on-ringASTM G77Kayma aşınması, yağ/kaplama sıralaması
Dört bilye (four-ball)ASTM D4172 (AW) · D2783 (EP)Yağın aşınma önleyici ve aşırı basınç performansı
Kuru kum / kauçuk tekerlekASTM G65Abrazif aşınma direnci
Katı parçacık erozyonuASTM G76Erozyon hızı, çarpma açısına bağlılık
FrettingASTM G204 · ISO 12103 (toz)Mikro hareketli temasta hasar
Terminoloji ve hacim kaybı hesabıASTM G40 · ASTM G118Ortak dil ve k hesabı
Deney sonucu okunurken: Aşınma deneyleri mutlak ömür vermez, sıralama verir. Geçerli olması için deneyin servis koşuluyla aynı mekanizmayı üretmesi gerekir: yağlı çalışan bir dişliyi kuru pin-on-disc ile sıralamak yanıltıcıdır. Rapor daima yük, hız, sıcaklık, ortam, karşı yüzey ve süreyi içermelidir.

8.Yağ Analizi: Makinenin Kan Tahlili

Yağ, sistemin içinde dolaşıp aşınma ürünlerini toplar; bu yüzden yağ analizi parçayı sökmeden iç durumu okumanın en ucuz yoludur ve kestirimci bakımın omurgasıdır.

ÖlçümStandartNe söyler
Parçacık sayımı / temizlik koduISO 4406Üç sayı (≥4 / ≥6 / ≥14 µm). Kirlilik, rulman ömrünün en güçlü tek değişkenidir
Element analizi (spektrometre)ASTM D5185Fe/Cu/Cr/Al → hangi parçanın aşındığı; Si → dışarıdan toz girişi
Ferrografi / parçacık morfolojisi—Parçacığın şekli mekanizmayı söyler: pul = yorulma, talaş = abrazif, küre = çatlak
ViskoziteASTM D445Artış = oksidasyon/kurum; düşüş = yakıt veya yanlış yağ karışımı
TAN / TBNASTM D664 / D2896Asitlenme ve kalan nötralizasyon rezervi
Su içeriğiASTM D6304 / ISO 12937Az miktarda su bile rulman ömrünü ciddi biçimde kısaltır
Tek ölçüm değil, trend: Yağ analizinin değeri mutlak sayıda değil, aynı noktadan düzenli alınan örneklerin eğilimindedir. Demir 25 ppm "iyi" ya da "kötü" değildir; üç ay 8 ppm giderken aniden 25'e çıkması ise alarmdır. Örnek daima aynı noktadan, aynı koşulda alınır.

9.Tasarım ve İşletme Kuralları

  • Önce mekanizmayı belirle. Çözüm abrazifte sertlik, adezivde malzeme çifti ve film, yorulmada λ ve temizliktir. Yanlış teşhis, pahalı ve işe yaramaz bir malzeme değişikliğiyle sonuçlanır.
  • Aynı metali aynı metale sürtme. Özdeş veya çok benzer metal çiftleri (özellikle östenitik paslanmaz–östenitik paslanmaz, alüminyum–alüminyum) yapışmaya ve kapmaya çok yatkındır; farklı sertlik/yapı seç ya da araya kaplama koy (bkz. No.16).
  • Bir yüzey "kurban" olsun. Yatak burcu gibi ucuz ve değiştirilebilir parça daha yumuşak seçilir; pahalı mili değil onu aşındırırsın.
  • Kalkış–duruşu azalt. Aşınmanın büyük kısmı sınır rejimde, yani başlangıç ve duruşlarda olur. Sık dur-kalk yapan sistemde AW/EP katkı ve ön yağlama kritiktir.
  • Temizlik, viskoziteden önce gelir. Filtrasyon seviyesini yükseltmek çoğu zaman en ucuz ömür kazancıdır; toz girişini (keçe, soluk filtresi) kes.
  • Pürüzlülüğü hedefle. λ'yı yükseltmek için yüzeyi iyileştirmek, yağı koyulaştırmaktan genelde daha verimlidir (koyu yağ = sürtünme kaybı + ısınma).
  • Fretting'i hareketten kes. Fretting bir yağlama sorunu değil, bağlantı sorunudur: ya mikro hareketi durdur (ön yük, geometri) ya da hareketi serbest bırak.
  • Alıştırma (rodaj) dönemini tasarla. İlk saatlerdeki kontrollü aşınma plato oluşturur; ilk yağ değişimi erken yapılır.

10.Pratik Kontrol Listesi

  1. Tribosistem tanımlandı mı — iki yüzey, arayüz maddesi, çevre, yük/hız/sıcaklık?
  2. Baskın aşınma mekanizması hangisi? Aşınan yüzey incelendi mi (bkz. No.6, No.10)?
  3. Hangi yağlama rejiminde çalışıyoruz? λ hesaplandı mı?
  4. Yağ viskozitesi çalışma sıcaklığında mı seçildi, yoksa 40 °C değerine mi bakıldı?
  5. Katkı paketi karşı malzemeyle uyumlu mu (EP ↔ bronz)?
  6. Yüzey şartnamesinde yalnızca Ra mı var — Rz ve Rsk/Rk gerekmiyor mu?
  7. Filtrasyon ve ISO 4406 hedef temizlik kodu tanımlı mı?
  8. Yağ analizi için numune noktası, periyodu ve trend takibi kurulu mu?
  9. Kalkış–duruş sayısı ve rodaj dönemi hesaba katıldı mı?

11.Yararlanılan Temel Kaynaklar

  1. Hutchings, I. & Shipway, P., Tribology: Friction and Wear of Engineering Materials, 2. baskı, Butterworth-Heinemann, 2017.
  2. Stachowiak, G.W. & Batchelor, A.W., Engineering Tribology, 4. baskı, Butterworth-Heinemann, 2013.
  3. Bhushan, B., Introduction to Tribology, 2. baskı, Wiley, 2013.
  4. Hamrock, B.J., Schmid, S.R., Jacobson, B.O., Fundamentals of Fluid Film Lubrication, 2. baskı, Marcel Dekker, 2004.
  5. ASM International, ASM Handbook Vol. 18: Friction, Lubrication, and Wear Technology, 2. baskı, 2017.
  6. Archard, J.F., "Contact and Rubbing of Flat Surfaces", Journal of Applied Physics, 24(8), 1953.
  7. İlgili standartlar: ISO 3448, SAE J300, ISO 21920 (yüzey dokusu), ISO 4406, ISO 12937, ASTM G40, G65, G76, G77, G99, G118, G204, ASTM D445, D664, D2783, D2896, D4172, D5185, D6304.
Pratik rehber: Yüzey pürüzlülüğü: Ra, Rz ve sınıflar — λ oranının paydasındaki pürüzlülüğün nasıl belirlendiği.
Hesap aracı: Rulman ömrü hesaplayıcı (ISO 281, L10h).
Hazır tablo: Rulman ölçüleri tablosu (68xx–63xx serileri).

Ders Notu

Triboloji: Aşınma ve Yağlama — SAE Teknik Yayınları No.17 (PDF · 0,22 MB)

Bu not 19 notluk serinin parçası — tüm ders notları ve tablo PDF'leri.

Elinde bir parça mı var?

Hasar incelemesi, malzeme seçimi ya da ikinci görüş için ön değerlendirme ücretsiz: durumu bir paragrafla anlat, hangi incelemenin gerektiğini ve ne süreceğini söyleyeyim.

Teklif al →