Modül, besleyici çapı ve çekinti hacmi kontrolü
Chvorinov kuralı, bir kesitin katılaşma süresinin modüle (hacim/yüzey alanı oranına) bağlı olduğunu söyler: t = B(V/A)n. Besleyicinin işini yapabilmesi için beslediği kesitten daha geç donması, yani modülünün büyük olması gerekir.
Üçüncü ve çoğu zaman unutulan koşul: besleme yolu açık kalmalı. Besleyici ile beslenecek bölge arasındaki kesit önce donarsa, besleyici dolu olsa bile sıvı ulaşamaz. Bu yüzden katılaşma, en ince kesitten besleyiciye doğru yönlendirilir: soğutucular (chill) ile ince bölgeler hızlandırılır, kalınlaşan geçişler padding ile taşınır.
Yolluk-besleme tasarımı, makro tane bölgeleri ve boşluk tipi ayrımı için Döküm Teknolojisi; alüminyumda hidrojen ve bifilm sorunu için Alüminyum ve Alaşımları notuna bakabilirsin.
Yaygın başlangıç 1,2'dir. Kritik, basınca dayanıklı ya da radyografi ile kontrol edilecek parçalarda 1,3–1,5 kullanılır. Yalıtımlı gömlek veya ekzotermik besleyicide üreticinin verdiği modül genişletme katsayısı uygulanır; aynı etkiyi çok daha küçük hacimle verirler, böylece döküm verimi (yield) yükselir.
Açık silindirik bir besleyicide sıvının bir kısmı besleyicinin kendi çekintisine gider, bir kısmı da donmuş kabuk hâlinde kullanılamaz. Geriye parçaya aktarılabilen yaklaşık %14'lük bir pay kalır. Ekzotermik ve yalıtımlı besleyicilerde bu oran belirgin yükselir — asıl ekonomik kazanç buradadır.
Besleyiciden uzak kalan yerel kalın bölgeler, besleme yolu kapandığı için beslenemez. Oraya soğutucu konarak o kesitin modülü düşürülür ve katılaşma besleyiciye doğru yönlendirilir. Alternatif, kesitin geçici olarak kalınlaştırılması (padding) ve sonradan işlenmesidir.
Bağıntı aynıdır, katsayılar farklıdır: katılaşma çekmesi çelikte ≈%3–4, alüminyum alaşımlarında ≈%4–7'dir ve alüminyumun ısıl iletkenliği çok daha yüksektir. Ayrıca alüminyumda gözeneğin bir kısmı çekintiden değil hidrojenden gelir; besleyici büyütmek o tür gözeneği çözmez.